Dutje

Het is zalig, heerlijk, bijna meditatief om de middagsiësta door te brengen op de Souvenir. Een enorme rust over de hele afdeling. Geweldig voor een jongere als ik die heel vaak niet weet waar haar hoofd staat. Ik vind mezelf oprecht verbaasd als ik hoor praten over ‘om acht uur in bed en om acht uur er weer uit’. Een nachtrust, een echte nachtrust zoals die zou horen te zijn, dat is lang geleden. Geweldig hoe hier geen vragen gesteld worden. Pas op, de mensen mogen kiezen, wanneer ze naar bed gaan, maar de meesten opteren voor een lange en zalige slaap. De kamers zijn een beetje thuis, écht thuis. Over de middag echter zitten de meesten gezellig in de living. Daar is het ook thuis. Met zijn allen dutten, en niet veel vertellen maar alleen maar kalm zijn. En ik daar dan tussenin. De drieëntwintigjarige Louise tussen haar beste vrienden en vriendinnen..

 

Dutjes doen, doe je zo in de Souvenir: https://www.youtube.com/watch?v=JQ1V6RfliSE&feature=youtu.be

 

Doucement

De morgen begon met een magische ontmoeting. Omer is de charmeur van de Souvenir. Hij danst, zingt en spreekt Frans als een echte Fransman, en dat alles op meer dan vierdubbele leeftijd van mezelf. Wat een genot om samen met Omer de voormiddag te spenderen. De positiviteit straalt er vanaf en dat kan ik wel gebruiken. Het regent maar hierbinnen is het naar goeie gewoonte lekker warm en licht. Omer eet zijn boterham en vertelt ondertussen honderduit over vroeger, leert me enkele Franse woordjes en is ondertussen ook met Martha aan het praten. Een gezellige boel met hem erbij. We gaan naar zijn kamer en praten daar verder. Hij vertelt grappige anekdotes en ook al hebben ze vaak op het eerste zicht niets met elkaar te maken, toch hebben ze allemaal maar één onderliggende boodschap: doucement. Zacht zijn voor elkaar. Jezelf de rust gunnen die je verdient en vooral niet panikeren. Omer geeft mij en veel andere personeelsleden op de afdeling een gevoel van kalmte en tegelijk een boost van energie. Hij weet het ook wel te brengen, de verleider. Nooit eerder was ik zo gecharmeerd door een man van over de negentig. Er is geen beter moment om je dag te starten dan hier. Je wordt hier gedwongen om stil te staan, gedwongen om de gsm’s aan de kant te leggen, de on knop op off te zetten en je hart open te stellen. Een boterhammetje erbij, een tasje soep, een babbel …  

Meer pakkende momenten van Omer vind je hier: 

https://www.youtube.com/watch?v=w9n9NdYQTWo&feature=youtu.be   

Wist je dat?

Wist je dat ons project een werk van lange adem zal zijn? En dat het eigenlijk niets nieuws onder de zon is, maar dat er al vanaf dag een aan een positief klimaat gewerkt wordt? De mensen van de animatie, de medewerkers, de vrijwilligers… Iedereen is al altijd in de weer met het zorgen voor een optimale sfeer, een gezellige rust en een goede samenwerking. In de zomermaanden van dit jaar echter wordt er gestreefd om dit alles ook eens in beeld te brengen en om ons nog wat extra te gaan toeleggen op wat wij van onze bewoners kunnen leren. Wist je dat er op maandag 24 juni een grote algemene vergadering was, waarbij Koen Joly ons een vorming gaf over talent en samenwerking? En dat er in die algemene vergadering heel hard en heel ‘samen’ gezocht werd naar de talenten van de bewoners? Het is machtig schoon om te zien hoe iedereen -soms schoorvoetend- betrokken geraakt bij het project. Dat is immers het doel van deze maanden. Dat we met zijn allen wat beter gaan kijken, wat meer gaan geloven in onszelf, in de bewoners en in waar we mee bezig zijn. Het mag wel eens gezegd worden dat de medewerkers hier bergen werk verzetten – van keuken tot verpleging – om het beste aan de bewoners te geven en het beste uit de bewoners te halen. Wist je dat we allemaal goed bezig zijn? Nee? Awel, dan weet je het nu!

 

 

 

Er was eens …

De zomer is er eindelijk! Een goed begin met Rock Werchter, zonnestralen en zeker ook de nodige afkoeling op tijd en stond. We zouden daarvan kunnen klagen, dat het regent, dat ‘het weer typisch België is’… In het rust-en verzorgingstehuis in Ardooie kiezen ze er echter voor om in de zomermaanden zelf de zon te zijn. Mijn naam is Louise Vermeulen en samen met tal van andere vrijwilligers ondersteun ik een project waarbij we op zoek gaan naar de talenten van de bewoners van het rust-en verzorgingstehuis en van het dagcentrum. We willen hun talenten écht in de verf zetten, en dit gaan we doen door hen iets aan ons te laten leren. De voorbije maanden werd iedereen ingelicht over dit initiatief, maar was het voor niemand echt duidelijk wat er nu juist ging gebeuren. Om het duidelijk te stellen: wij gaan met zijn allen iets van hén leren. In onze maatschappij worden ouderen al te vaak ‘weggestopt’ en krijgen rusthuizen vaak een negatief imago. Alsof het leven stopt bij de opname. Dit is absoluut niet het geval, en dat willen wij bewijzen. Het is de bedoeling om in de maanden juli, augustus en september met de bewoners aan de slag te gaan. In enkele voorbereidende vergaderingen en brainstormsessies gingen we allemaal op zoek naar een afzonderlijk talent. Hoe moeilijk dat ook was, we hebben voor iedereen al iets gevonden. Het is normaal dat het bij de ene wat dieper verstopt zit dan bij de ander, maar tijd is de sleutel in dit project. Echt tijd maken, dat is tegenwoordig een hele opgave. We zijn altijd bereikbaar, altijd op weg, altijd aan het rennen, waardoor het heel moeilijk wordt om eens stil te staan. Dat is al een eerste iets dat we allemaal kunnen leren van onze bewoners: rust en kalmte. Het komt allemaal wel goed. Tijd nemen en geduld hebben. Dat was ook het codewoord van vandaag. Mijn eerste ontmoeting was er een die me onmiddellijk tegenhield. Alsof het universum zei ‘en NU, ga jij een half uur zitten en dat hoofd op stil zetten.’ Simone heeft de kracht om iemand – hoe druk ook – halt toe te roepen. Zen maken. Het is vaak zo moeilijk voor mij om eens te stoppen met bezig zijn. Ik denk dat dat voor veel anderen ook geldt. En dan is het nog lastig om daar niet verbitterd over te worden. Laten we dat afspreken: laat ons allemaal net dat beetje positiever zijn, net dat beetje blijer worden van de dagdagelijkse dingen, net dat beetje extra aandacht schenken aan elkaar, net dat beetje meer Simone zijn. We kijken alvast uit naar deze drie maanden vol zon. This is just the start…

Louise