Jullie kunnen het al raden, voor mij is het écht een hele goeie dag vandaag. Het is namelijk de dag van de vrijheid, want vandaag haalde ik mijn rijbewijs. Wie had dat ooit gedacht, Louise Vermeulen, een rijbewijs??! Zelf had ik dit eigenlijk niet verwacht, dat het zo snel zou gaan (hihi). Ik ben in elk geval echt heel trots en dat zullen mijn vrienden en vriendinnen op leeftijd geweten hebben. Omer verwelkomt me al van ver, en is blij om me te zien. Ik zou alle bewoners kunnen knuffelen. Eindelijk! Eindelijk eindelijk! Ik heb hier zoveel voldoening van, omdat ik weet dat iedereen ook duimde voor me, dus is het extra tof om die verwachting ook te kunnen inlossen. Ik heb soms faalangst. Raar hé, want vroeger was dat iets waarvan ik me zelf niet kon voorstellen dat ik het had. Tot ik het effectief ook bij mezelf begon te herkennen, en doorhad dat het iets is waar ik al vaak mee te kampen had gehad, ik had het gewoon nog nooit benoemd. Faalangst klinkt ook zo ernstig, zo drastisch, terwijl het eigenlijk iets absoluut menselijks is. Iets wat je ook gerust mag erkennen. Het is geen ziekte, het is een angst om het niet goed te doen, en zo’n angst is er om aangepakt te worden. Ik had dus wel degelijk een beetje faalangst voor dat rijexamen, maar vanmorgen heb ik heel hard gebeden (niet tot de God waar ik niet in geloof, maar tot het universum en tot Nandy, mijn engelbewaarder), en heb ik gevraagd om het please please please te doen lukken. Ik vertelde ook aan mezelf dat ik écht kan rijden, en goed zelfs. Dat ik me geen zorgen moet maken. Blijkbaar heeft het geholpen! Samen met de kaarsjes die ervoor gebrand werden. Hoera hoera hoera!

Wat staat er vandaag nog op het programma? Ik ga nog eens rond met mijn camera (verrassing), een bezoekje brengen aan het contactkoor, en nog eens een toertje doen op de verschillende afdelingen. Gezellig!

Aha: dit hadden jullie nog tegoed: