Wandeling

Henri beslist vanmorgen spontaan om met Alfons te gaan wandelen. Gezellig. Ik wandel mee. Ook gezellig. Het is zo grappig en fijn om te zien hoe deze twee oude kennissen elkaar terugvinden op het wandelpad van hun leven. Ze kennen elkaar van vroeger, maar vandaag ontmoeten ze elkaar opnieuw. Heel gezwind rijdt Henri Alfons door de gang. Alsof hij het elke dag zo doet. Ik vind het mooi om te zien hoe zorgvuldig Henri ervoor zorgt dat Alfons nergens tegen zit met zijn voeten, en hoe zacht hij de rolstoel vooruit duwt. Als een vader. Als een stille kracht.